یکی از یادگارهای امام شهیدمان آموزش این نکتهی مهم بود که هزینه داشتن مقاومت درست است، اما هزینه سازش از مقاومت بیشتر است. یادآوری این نکته امروز که در حال گذر از سختیهای ناشی از تهاجم نظامی رژیمهای امریکا و صهیون هستیم و دوگانهی مقاومت یا سازش دیگر به دوگانهی مقاومت یا تسلیم محض تبدیل شده، بیشاز پیش ضروری است.
۱- تجربهی درگیری قبلی در جنگ ۱۲ روزه کشورمان در کنار سایر تجارب توقف آتش در لبنان، غزه و هرجای دیگری که یکطرف آن رژیم صهیونی بوده نشان میدهد ادعای توقف آتش از سوی او دروغی بیش نیست؛ در چنین مواردی، تنها به صورت یکطرفه امکان تقابل شما با آمادگی دفاعی بیشتر صهیونها کاهش یافته و صهیون هر زمان اراده کند مجدد به شما حمله خواهد کرد.
۲-با توجه به این نکته، حتی توقف مقطعی آتش، وضعیت نهجنگ نهصلح را ایجاد خواهد کرد که نه امکان رشد و توسعهی اقتصادی در چنین وضعیتی مهیاست و نه عملاً آمادگی دفاعی در شرایط برابری قرار میگیرد. استمرار مداخلات رسانهای، اقتصادی، کودتاگرایانه و اغتشاشآفرین در این وضعیت نیز یعنی در عین نداشتن فایدهی چندان، چنین وضعیتی میتواند هزینههای زیادی نیز بر ما تحمیل کند.
۳- روزهای اول تهاجم ناگهانی همیشه به نفع طرف متهاجم است. چراکه او با آمادگی بیشتر و با اقدام ناگهانی ضربه اول را زده و بیشترین نتایج مورد انتظار خود را در همان ضربات دریافت کرده است. در حالی که در صورت امکان تبادل متناسب آتش از سوی مدافع، به تدریج وضعیت به نفع طرف مورد تهاجم تغییر جهت میدهد. به طور خاص درجنگ حاضر با ضربه مناسب به امکانات پدافندی رژیم و امریکا هر لحظه امکان اصابت بهتر از قبل شده و با هزینه و صرف توان کمتر امکان ضربهی بهتر مهیا میگردد.
یکی از دلایل اصلی تهدیدهای مکرر امریکا و دست و پا زدن رژیم برای حمله به زیرساختها و اماکن ممنوعه جلوگیری از استمرار همین مسیر است.
۴- بعد از هر جنگ نظامی، وضعیت امنیتی جدیدی متناسب با نتیجهی جنگ ایجاد میشود که آثار آن تا همیشه بر اقتصاد و معیشت و سیاست و کلیهی معادلات منطقهای و خارجی اثرگذار است. ایران هرگز شروع کنندهی جنگ نبوده ولی یکی از لوازم موفقیت در نبرد با توجه به هزینههای سنگینی که برای آن بر کشور تحمیل شده، رسیدن به مرحلهای است که وضعیت خارجی پس از جنگ به مراتب بهتر از قبل باشد. پذیرش این وضعیت مستلزم تثبیت دست کاملاً برتر ایران در حوزههای نظامی و پشتوانهی مردمی است. از این رو تثبیت اعمال قدرت برتنگهی هرمز، جلوگیری از بازسازی ظرفیتهای نظامی امریکا در منطقه برای حمله مجدد به کشور یا موضوعاتی از این دست مستلزم اثبات قطعی و مسلم آن در میدان است که به حمدالله با حضور جدی مردم و نیروهای مسلح در میدان، ایران اسلامی در حال طی کردن این مسیر است.
سختی جنگ برهیچ کسی پوشیده نیست و شاید یکی از دلایل عدم شروع جنگ از سوی کشورمان علیه رژیمی که جز جنگافروزی و ضربه به مردم و کشور ما به چیزی نمیاندیشد و جز ظلم و غارت و کودککشی و وحشیگری از او مشاهده نمیشود، جلوگیری از همین آفات باشد. اما بعد از شروع جنگ وضعیت کاملاْ متفاوت است. در حقیقت و به قول سردار شهید حاج قاسم سلیمانی فرصتی که در این تهدید نصیب ملت و کشور میشود به مراتب از خود تهدید بالاتر است و در مقابل نیز کوچکترین سستی در برابر تجاوز، آثار ماندگاری به درازای کل تاریخ کشور در پی خواهد داشت.
مدرسه بزرگ هشت سال دفاع مقدس گواه گویایی بر آثار برجستهی دفاع اعتقادی و جانانه از خاک مقدس ایران است. از این جهت باید دوران دفاع مقدس جدید نیز به عنوان پنجرهی فرصتی بزرگ برای دستیابی به وضعیتی به مراتب بهتر و مناسبتر از وضعیت پیش از جنگ نگریسته شود؛و با توجه به این نکتهی مهم که هزینهی پذیرش توقف نامناسب جنگ، به مراتب از هزینههای جنگ سنگینتر است تا زمان رسیدن به نقطهی مناسب جانانه و بدون کوچکترین تردید با هدفگیری جدی از بینبردن رژیم منحوس صهیونی و پشیمان کردن قطعی امریکا تا آخرین قطرهی خون جنگید.
الحمدلله وضعیت کنونی حضور جدی مردم بزرگ ایران در میدان، نوید دهندهی طی شدن این مسیر است که انشالله از منافع آن نه تنها تمام ایرانیان (حتی کسانی که به اشتباه افتاده بودند) بهرهمند خواهند بود؛ بلکه آثار آن گامی بزرگ برای حرکت به سوی ساختن جهانی به مراتب بهتر خواهد بود.
